Interview Jeroen Knippenberg

Interview Jeroen Knippenberg

Jeroen Knippenberg (43) had altijd al interesse in fotografie, maar het werd  pas echt serieus toen hij in Parijs woonde. De afgelopen tien jaar heeft Jeroen veel tijd besteed aan fotografie. Hij maakte reizen naar Marokko, China en bestemmingen dichter bij huis. Hij ziet schoonheid in gewone dingen, zoals schaduwen en reflecties. Hij is een zeer veelzijdige fotograaf, die straatfotografie doet, stillevens in een stedelijke omgeving, abstract werk, architectuur en natuurfotografie.

Hoe ben je begonnen met fotografie?

"Mijn eerste foto maakte ik op mijn dertiende met de spiegelreflexcamera van mijn vader, op vakantie in Normandië. Als student en als twintiger heb ik altijd veel foto’s gemaakt op vakanties. Vrienden en familie herkenden toen al een zeker talent in mij. Ik kocht in 2008 mijn eerste digitale spiegelreflex in New York en vanaf toen ben ik serieuzer met fotografie aan de slag gegaan. Maar ik kwam pas echt helemaal tot bloei in de vijf jaar dat ik in Parijs woonde. Daar ontdekte ik in een Meetup straatfotografie en ging ik zelf aan de slag met het fotograferen van de stad, straatfotografie en abstract werk.
Ook maakte ik in die tijd reizen naar Marokko en China. Die reizen waren echt bedoeld om foto’s te maken. Inmiddels ben ik alweer meer dan vijf jaar in Nederland en ook hier ben ik nog altijd actief met fotografie. Ik maak af en toe reizen naar het buitenland, puur om te fotograferen."

Waarom heb je gekozen voor de beelden die op Kiekie art staan?

"De foto Taken by the hand heb ik in Parijs gemaakt. Ik zag hoe het ene kindje het andere andere kind door de nevel leidde door haar bij de hand te nemen. Vandaar de titel van de foto. De vrouw rechts in beeld kwam letterlijk mijn beeld ingelopen en spreidde toen haar armen om de nevel te voelen. Ik vind het mooi dat haar silhouette intens zwart is, terwijl de figuren verderop vager zijn. Ik ben tevreden met de houdingen van alle personen op de foto, de timing is goed zo.
De foto Plant and shadow heb ik in Stockholm gemaakt. Ik heb altijd een goed oog voor schaduwen gehad. Veel mensen noemen schaduwen als ze het over mijn werk hebben. Hier vond ik het leuk de schaduw deel uit te laten maken van de compositie."
" Mijn stijl is niet heel vrolijk, ik ben van nature wat melancholisch aangelegd en misschien zie je dat terug in mijn foto’s."


Hoe zou je je stijl omschrijven?

"Sinds een paar jaar fotografeer ik vooral de gespiegelde wereld. Dus taferelen die je ziet in winkelruiten en andere soorten reflecties. Die stijl bevalt me wel. Ernst Haas heeft ook veel reflecties gefotografeerd en ik durf te dromen dat mijn stijl op de zijne lijkt. Verder zou je aan Harry Gruyaert kunnen denken, misschien ook aan Stuart Paton, die vrijwel uitsluitend reflecties fotografeert. Ik doe dus aan straatfotografie, maar ook aan (stads)stillevens en andere dingen. Mijn stijl is niet heel vrolijk, ik ben van nature wat melancholisch aangelegd en misschien zie je dat terug in mijn foto’s. Maar op een zomerse dag pak ik zeker ook de vrolijke dingen mee hoor!"

Wie of wat is je grootste inspiratie bron?

"Mijn grootste voorbeeld is Ernst Haas. In 2016 sloeg ik in de boekwinkel van het Centre Pompidou een boek van hem open en ik was meteen getroffen door de gelijkenis tussen zijn stijl en de mijne. Een feest der herkenning. Ik ken geen andere fotograaf wiens werk zoveel lijkt op het mijne. Hij deed zowel aan straatfotografie, abstract werk, stillevens, natuurfotografie en nog veel, veel meer. Dat hij zo veelzijdig was bewonder ik.
Ik doe zelf ook talloze verschillende dingen. Op instagram zie je vaak dat fotograferen steeds in één type stijl posten. Ik heb mijn eigen veelzijdigheid altijd als een sterkte gezien. Daarmee laat je zien dat je met meerdere onderwerpen uit de voeten kan, ik zie dat als een bewijs van je talent."

Welke plannen heb je voor de toekomst?

"Ik zou graag meer bekendheid krijgen. Dat is iets waar ik zelf proactief aan moet werken. Verder hoop ik ook werk te verkopen. Kiekie Art is daarbij een heel mooie kans. Ik zou ook graag workshops geven, lezingen geven (over straatfotografie, bekende fotografen en over compositie) en ook in opdracht fotograferen.
Commerciële opdrachten zou ik niet schuwen en ik zou graag mijn geld met fotografie verdienen. Ik zie het ook als anderen blij maken met iets wat ik goed kan. Maar mijn autonome, artistieke werk zal altijd belangrijker voor mij zijn dan eventueel toekomstig commercieel werk. Ik weet in ieder geval zeker dat fotografie de rest van mijn leven belangrijk voor me zal zijn en dat ik mij er altijd mee zal blijven bezighouden. Mijn liefde voor de fotografie is groot!"

Lees meer

Interview Myrthe Effing

Interview Myrthe Effing

Interview Corina Bouweriks

Interview Corina Bouweriks